Intrigantan roman Gorana Skrobonje, "Čovek koji je ubio Nikolu Teslu" opisuje kakva bi Srbija bila da je Nikola Tesla živeo i radio u Beogradu. Knjiga je fuzija fantastike, alternativne istorije i pustolovine.

Nikola Tesla je često inspiracija umetnika, posebno pisaca. O tome svedoče mnoge knjige o slavnom naučniku, pa i biografije nastale poslednjih nekoliko godina.

Novi roman Gorana Skrobonje Čovek koji je ubio Teslu, u izdanju "Lagune", ne bavi se Teslinim životom kakav je zaista bio, već kakav je mogao biti. Nije knjiga o Tesli nego sa Teslom, kod nas.

Gde bi Srbija bila dvadesetih godina dvadesetog veka, a i danas, da je kojim slučajem Nikola Tesla živeo i radio u Beogradu, a ne u Americi, ideja je kojom se poigrava Goran Skrobonja.

Po njegovoj zamisli, Tesla je negde 1900. godine došao u Beograd. Pod mentorstvom tadašnjeg srpskog kralja osnovao je laboratoriju i napravio poslovno i finansijsko carstvo. Postao je jedan od najmoćnijih ljudi na svetu.

"Upravo ono što nije za života postao, a za čim su lamentirali mnogi njegovi biografi, zbog onog njegovog čuvenog cepanja ugovora o tantijemama za svaki utrošeni kilovat-sat naizmenične struje, u mom romanu Tesla to nije uradio i posledice, kako po Srbiju tako i po čitav svet, jesu dramatično drugačije", objasnio je autor romana Goran Skrobonja.

U romanu se pojavljuju mnoge istorijske ličnosti u pomalo izmenjenom aspektu, jer je istorija krenula drugačijim tokom. Od svih junaka, za autora je Beograd najznačajniji.

"Kaže se da autori najviše vole da pozajme svoje sopstvene ideje. Skrobonja je već dopunjavao "Bitlse" u svojoj čuvenoj noveli Gumena duša, gde je dopisivao pesme koje oni sami nisu nikad napisali, a želeli su. Isto to je učinio sa Teslom. Tesla je u njegovom romanu dobio neke nove dimenzije", izjavio je direktor Muzeja "Nikola Tesla" Vladimir Jelenković.

Knjiga Čovek koji je ubio Teslu, dnevnik apsinta i krvi, najbliža je alternativnoj istoriji. U njoj je malo fantastike, klasičnog istorijskog romana, pa i elemenata pustolovine. Roman sa Teslom, roman o smaku sveta i o tome koliko nauka može biti opasna. Dovoljno da zaintrigira čitaoce.

Add a comment

Restauracija hrama "Atine Nike" na Akropolju dovršena je posle skoro deset godina radova. Svaka kamena ploča vraćena na poziciju koju su pre 2.400 godina odabrale arhitekte zadužene za izgradnju hrama.

Posle skoro deset godina radova, dovršena je restauracija hrama "Atine Nike" na Akropolju, što je bila druga obnova tog spomenika od 1935. godine.

Vođa projekta Dionizija Mihalopulu kazala je da je svaka kamena ploča vraćena na poziciju koju su pre 2.400 godina odabrale arhitekte zadužene za izgradnju hrama.

Uklonjen 2001. godine sa Akropolja kako bi bio restauriran, mali hram koji je u jonskom stilu koji je izgradio Kalikrates 427. pre nove ere, nalazi se desno od ulaza u Propileje.

Hram "Atine Nike", koji se nalazi na jugoistočnom delu Akropolja, bio je sveto mesto u još u doba mikenske civilizacije, 1400. godine pre nove ere.

Oko 565. godine pre nove ere Atinjani su na tom mestu izgradili svetilište posvećeno boginji pobednici "Atini Nike" koje je uništeno tokom persijske invazije 480. godine pre nove ere.

Hram koji se danas može videti najverovatnije je izgrađen u Periklovo doba. Na frizu od mermera, koji se nalazi na gornjem delu hrama, predstavljena je grčka pobeda nad Persijancima u bici na Plateji, 479. godine pre nove ere.

Iako je izgrađen u stilu klasične grčke arhitekture, u hramu se nalaze dva otvora kroz koje se vide temelji iz mikenskog doba na kojima hram leži, namerno ostavljeni u čast predaka iz bronzanog doba.

Add a comment

Restauracija hrama Atine Nike na Akropolju dovršena je posle skoro deset godina. Svaka kamena ploča vraćena na poziciju koju su pre 2.400 godina odabrale arhitekte zadužene za izgradnju hrama.

Posle skoro deset godina, dovršena je restauracija hrama Atine Nike na Akropolju, što je bila druga obnova tog spomenika od 1935. godine.

Vođa projekta Dionizija Mihalopulu kazala je da je svaka kamena ploča vraćena na poziciju koju su, pre 2.400 godina, odabrale arhitekte zadužene za izgradnju hrama.

Uklonjen 2001. godine sa Akropolja kako bi bio restauriran, mali hram koji je, u jonskom stilu, izgradio Kalikrates 427. pre nove ere, nalazi se desno od ulaza u Propileje.

Hram Atine Nike, koji se nalazi na jugoistočnom delu Akropolja, bio je sveto mesto u još u doba mikenske civilizacije, 1400. godine pre nove ere.

Oko 565. godine pre nove ere, Atinjani su na tom mestu izgradili svetilište posvećeno boginji pobednici Atini Nike, koje je uništeno tokom persijske invazije, 480. godine pre nove ere.

Hram koji se danas može videti najverovatnije je izgrađen u Periklovo doba. Na frizu od mermera, koji se nalazi na gornjem delu hrama, predstavljena je grčka pobeda nad Persijancima u bici na Plateji, 479. godine pre nove ere.

Iako je izgrađen u stilu klasične grčke arhitekture, u hramu se nalaze dva otvora kroz koje se vide temelji iz mikenskog doba na kojima hram leži, namerno ostavljeni u čast predaka iz bronzanog doba.

Add a comment

Bista poznatog televizijskog, pozorišnog i filmskog reditelja i komediografa Radivoja Lole Đukića postavljena je u holu RTS-a. Bista je rad vajara Gradimira Aleksića i poklon Đukićeve supruge Jelene RTS-u.

Povodom 15 godina smrti Radivoja Lole Đukića u holu naše kuće postavljena je bista poznatog televizijskog, pozorišnog i filmskog reditelja i komediografa. Bista je rad vajara Gradimira Aleksića i poklon Đukićeve supruge Jelene RTS-u.

Ime i lik nezaboravnog majstora TV igre pod krovom kuće u čijim arhivima se čuva njegovo delo. Serijama Lole Đukića započela je ovdašnja istorija prave TV gledanosti. "Servisna stanica", "Muzej vostanih figura", "Crni sneg", samo su deo niza koji čini više od 200 humorističkih emisija i tv komedija koje je napisao i režirao.

"Pamtim prazan grad, puste ulice, čak i moja generacija koja je tad imala dvadesetak godina gledala je "Servisnu stanicu", izjavio je jedan od gledalaca Miša Sovilj.

Serijom "Ogledalo građanina pokornog" postavio je temelje novog žanra. Njegovo celokupno delo u temeljima je Televizije Beograd. Osnivač je i Humorističkog pozorišta u Beogradu, današnjeg Pozorišta na Terazijama.

„Čitavog života žigosao je ljudske slabosti, borio se protiv malih bogova, poglavito onih živih, obračunavao se sa prenaglašenom samosvešću i sujetom, a vekovaće, pretpostavljam protiv svoje volje, - u mermeru", rekao je prilikom otkrivanja biste direktor Televizije Beograd Nikola Mirkov.

Čast otkrivanja biste pripala je upravo Mirkovu, kako kaže „onom klincu kojem je pre pola veka, kao i rođenom sinu uostalom, zabranio da u njegovoj kući igra preferans".

„Pošta koju odajemo legendarnom Loli Đukiću je i omaž svima onima koji su se hrabro suočavali sa izazovima i mogućnostima novog medija", zaključio je Mirkov.

Lola Đukić "po kapacitetu" je ravan velikoj fabrici zabave, govorio je Mihiz. Na delo tog značajnog stvaraoca od večeras podseća i ova bista.

Add a comment